फिल्म । लामो समयदेखि चलिरहेका एनिम शृङ्खलाहरूमा आधारित फिल्महरू प्रायः आफ्नो सीमित समयका कारण धेरै कथा र पात्रहरूलाई समेट्न सक्दैनन् । तर, डेमन स्लेयरको बहुप्रतिक्षित इन्फिनिटी क्यासल आर्कले यसको ठीक उल्टो गरेको छ । २ घण्टा ३५ मिनेट लामो यो फिल्म, यस लोकप्रिय शृङ्खलालाई समापन गर्ने तीन फिल्मको शृङ्खलाको पहिलो भाग हो र यो सुरुदेखि नै दर्शकलाई अभिभूत बनाउन तयार पारिएको छ । डेमन स्लेयरले स्पष्ट रूपमा घोषणा गरेको छ कि अब सामान्य खेल समाप्त भएको छ । यसले विश्वव्यापी रुपमा दर्शकलाई आकर्षित गरिरहेको छ । बुधवारदेखि नेपालमा समेत प्रदर्शन हुने यो फिल्मले राम्रो सुरुआत गर्ने अग्रीम बुकिङ र टिकट खरिदमार्फत देखिएको छ ।
कस्तो छ फिल्म ?
निर्देशक हारुओ सोतोराकी र युफोटेबलद्वारा निर्मित यो फिल्म, लेखक कोयोहारु गोटोगुको मङ्गाको अन्तिम भागमा केन्द्रित छ । हाशिरा ट्रेनिङ आर्कमा थकानपूर्ण अभियानपछि, डेमन स्लेयर कोर्प्सका सदस्यहरू मुख्य खलनायक किबुत्सुजी मुजानको लगातार परिवर्तन भइरहने किल्ला इन्फिनिटी क्यासलभित्र प्रवेश गर्छन् । यो किल्ला एउटा ओरिगामी जस्तै खुल्छ र बन्द हुन्छ ।
डेमन स्लेयर शृङ्खलाको मुख्य आकर्षण यसको लडाई हो । युफोटेबलको उत्कृष्ट कामले यहाँ पनि निरन्तरता पाएको छ । लडाईका दृश्यहरू ब्याले जस्तो सुन्दर तर मिसाइलको वेग जस्तो शक्तिशाली छन् । ब्लेडको प्रहारबाट आगो, पानी र झिल्काहरू कलात्मक तरिकाले देखिन्छन्। जेनित्सुको एउटा दृश्यावली यति उत्कृष्ट छ कि यसले आईम्याक्सको टिकट मूल्यलाई पनि सार्थक बनाउँछ । उसको थन्डर ब्रिदिङको सातौँ रुपले दर्शकलाई रोमाञ्चित गर्छ, जहाँ बिजुलीको आवाज प्रहारपछि आउँछ र यसले दाँत नै बज्ने अनुभव गराउँछ ।
यति भव्य दृश्यका साथै फिल्मले भावनात्मक पक्षलाई पनि उत्तिकै महत्व दिएको छ । गोटोगुको मङ्गामा हरेक डेमनको लडाईलाई उनीहरूको विगत र पश्चात्तापसँग जोड्ने चलन यस फिल्ममा पनि कायम छ । मुगेन ट्रेन फिल्ममा फ्यानका प्रिय रेङ्गोकुलाई मारेका अकाजा पुन: तान्जिरोको शत्रुको रूपमा फर्कन्छ । यो सामान्य प्रतिशोधको लडाई नभएर फिल्मको दुखद केन्द्रबिन्दु बन्छ ।
लडाईको बिचमा अकाजाको विगतका सम्झनाहरू खुल्दै जान्छन् । उसको आफ्नै हातले गरेको मृत्युले डेमन स्लेयर शृङ्खलामा रेङ्गोकुको मृत्युपछि सबैभन्दा बढी प्रभाव पार्छ । डेमन स्लेयरको शैलीमा, यहाँ पनि शिर काटिनु मुक्ति जस्तो लाग्छ ।
यद्यपि, सबै उपकथाहरू सफल छैनन् । शिनोबुको डोमासँगको लडाई उत्साहजनक तरिकाले सुरु भए पनि निराशाजनक ढङ्गले समाप्त हुन्छ । तर, यसले फिल्ममा धेरै पात्रहरूको व्यवस्थापन गर्नुपर्ने चुनौतीलाई पनि देखाउँछ । फिल्ममा हाँस्यप्रधान क्षणहरूलाई पनि घटाइएको छ । युकी काजियुरा र गो सिनाको संगीतले पनि फिल्मलाई थप गम्भीर र तनावपूर्ण बनाएको छ ।
यो फिल्म ‘भाग १’ मात्र हो र यसका मुख्य आकर्षणहरू आगामी भागहरूका लागि सुरक्षित गरिएको छ भन्ने स्पष्ट हुन्छ । यो अवस्थामा, फिल्म एकै समयमा धेरै र अपुग दुवै लाग्छ । यद्यपि, यी विरोधाभासका बाबजुद, निर्देशक सोतोराकी र उनको टोलीले एक शानदार फिल्म बनाएका छन् जुन एउटा अविस्मरणीय अनुभव हो ।
